مست و هشیار

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت

مست گفت: ای دوست این پیراهن است افسار نیست

گفت: مستی زین سبب افتان و خیزان می روی

گفت: جرم راه رفتن نیست ره هموار نیست

گفت: می باید تو را تا خانه قاضی برم

گفت: رو، صبح آی قاضی نیمه شب بیدار نیست

گفت: نزدیک است والی را سرای آنجا شویم

گفت: والی از کجا در خانه خمار نیست

گفت: تا داروغه را گویم در مسجد بخواب

گفت: مسجد خوابگه مردم بدکار نیست

گفت: دیناری بده پنهان و خود را وارهان

گفت: کار شرع کار درهم و دینار نیست

گفت: از بهر غرامت جامه ات بیرون کنم

گفت: پوسیده است جز نقشی ز پود و تار نیست

گفت: آگه نیستی کز سر در افتادت کلاه

گفت: در سر عقل می باید بی کلاهی عار نیست

گفت: می بسیار خوردی زان چنین بی خود شدی

گفت: ای بیهوده گو حرف کم و بسیار نیست

گفت: باید حد زنند هشیار مردم مست را

گفت: هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست

پروین اعتصامی

برای بابا