جوانی، شادابی، انرژی، شوخ طبعی، زکاوت، ... همه و همه آهسته، آهسته، ازت گرفته می شود، تا یک روز همه چیز برای همیشه به پایان برسد.
از مرگ پل نیومن خیلی ناراحت شدم، بخصوص که درست روز سالگرد فوت عزیزی بود.
پل نیومن از آنهایی بود که دیگر نظیرش خیلی دشوار یافت می شود. از درون و بیرون هر دو دوست داشتنی بود. بی ادعا و سبک از نفس های سنگینی که بسیاری از هم حرفه ای هایش با خود یدک می کشند. بخصوص در این دوره و زمانه. دور از زرق و برق های هالیوودی. سخاوتمند. و با توانایی خندیدن به خویشتن که یک آدم را اینقدر جذاب می کند. می دانی، چون از بزرگواری می آید.
