یکی از قهرمان های دوران نوجوانیم داروین بود. یادمه کتاب منشاء انواع رو خریده بودم و همینطور می خوندم و البته سر در نمی آوردم. اما عاشق کتاب زیست شناسیم بودم. فکر می کردم نبض هستی رو پیدا کرده ام. و هرگز هم منافات بین تئوری تکامل رو با ایمان به خدا نمی دیدم. هرگز از وجود تناقضی بین این دو ایده سر در نیاوردم. هنوز هم سر در نمی آرم.
دلم می خواست ببینم ایران در کجای این نمودار (میزان باور افراد هر کشور به تئوری تکامل) قرار داره. آمریکا که اون ته تهاست.
Untouched by the hand of God, Economist
.ضمیمه: دو روز قبل، روز تولد داروین بود
فکر کنم بیشتر مردم ایران هیچ وقت به طور جدّی به مسأله تکامل فکر نکرده اند که بخواهند به آن معتقد باشند یا نه.
Posted by: مصطفی | 02/18/2009 at 22:39
سلام
مرسی از لینکی که داده بودی . مدتها بود میخواستم درباره تکامل بیشتر بدونم و این لینک بهانه ای شد برای اینکه دنبالش برم . در مورد تناقضی که گفتی ، چیزی که به ذهنم میرسه اینه که این فرضیهء تکامل تدریجی و شاید به طور کلی علم جدید، خدا رو از جایگاهی که قبلا داشته و مثلا موجودات این دنیا رو تک تک خلق کرده ، پایین میاره و نقش یک قانونگذار در ابتدای خلقت رو بهش میده که دیگه در زندگی روزمره نقشی نداره . ضمن اینکه شاید برای ذهنهای ساده اندیش ما ، خلق ناگهانی یک عضو بدن مثل چشم خیلی با ارزشتر از خلق تدریجی و به نوعی با سعی و خطای اونه .
Posted by: پیام | 02/24/2009 at 10:39