(ای آسمان (یا هر چه می خواهی خطابش کنی
یکی را از بند به در آر، و به آغوش آن دیگری که حالا مظطربش است بازگردان. اگر آن قدر لطف داشته ای که دو تای متفاوت را از دو گوشهء دور از هم در دنیایت بر سر راه یکدیگر قرار دهی، دو تا که کودکی شان در دو جای کاملا متفاوت با هم سپری شده، و از وجود هم و پیوند خوردن آینده شان کاملا بی خبر بوده اند، حالا هم به سوی هم بازگردانشان. بگذار همیشه پیوند به فاصله چیره شود، اگر در جایی نهال دلداگی سر از عالم وجود بر آورد، بگذاراز تمام لگد های خشونت بار، از تمام بی تفاوتی ها، از تمام تاریکی ها، از تمام فراموشی ها، چنان جان سالم بدر برد ، چنان پا بگیرد، و چنان گل سرخی شود که حتی خودت هم نتوانی جلودارش شوی. بگذار.
آمین
Posted by: مصطفی | 04/29/2009 at 20:40